Menu Zamknij

To nie moja wina…

Niedawno do kin wszedł film w reżyserii Darrena Aronofsky’ego: Wieloryb. Jakkolwiek nie odczytywać przesłania tego filmu, warto go obejrzeć, aby zrozumieć, z jakimi problemami może borykać się osoba chorująca na otyłość i jak trudne mogą być konsekwencje nieleczonej otyłości.

Akcja filmu to zaledwie kilka dni z życia Charliego, w których powoli umiera z powodu niewydolności serca wikłającej otyłość. Dodatkowo każdy dzień to zmagania bohatera z różnymi emocjami. A każda emocja to napad żarłocznego jedzenia.

Nie każdy, kto choruje na nadwagę czy otyłość ma towarzyszące zaburzenia odżywiania. Ale to często ich nie rozpoznanie jest przyczyną niepowodzeń w leczeniu.

Umów wizytę

Rejestracja czynna w godzinach
pon – pt 7:00 – 20:00,
sob. 7:30 – 14:00

+ 48 607 206 707

Jak rozpoznać BED?

Najczęstszym zaburzeniem, które prowadzi do otyłości olbrzymiej jest BED (binge eating disorder) = kompulsywne objadanie się. Bez rzetelnej diagnozy, leczenia z udziałem psychologa same dobre chęci nie dadzą efektów leczenia.

BED rozpoznajemy, gdy:

  • minimum 2 razy w tygodniu jem kompulsywnie,
  • jem szybko / jem do momentu nieprzyjemnego poczucia napełnienia żołądka / jem pomimo braku chęci głodu / jem w samotności / mam poczucie obrzydzenia lub winy po napadzie objadania się,
  • pomimo epizodów żarłoczności nie kompensuję ich wymiotami lub przyjmowaniem leków przeczyszczających.

BED w pewnym momencie może prowadzić do uzależnienia od jedzenia – zaburzeń nastroju, a w konsekwencji także może eliminować z życia społecznego i rodzinnego, pogłębiać poczucie wstydu oraz psuć relacje z bliskimi. Uczucia te chory chce złagodzić, co prowadzi do ponownego objadania się. Ten mechanizm błędnego koła potęguje problemy wynikające z otyłości.

Z jednej strony przez chwilę napad jedzenia daje ulgę dla wielu emocji, zaraz jednak potem staje się przyczyną poczucia winy i obrzydzenia do samego siebie.

Współpracuj z psychologiem

Jeśli podejrzewasz u siebie takie zaburzenia / jeśli takie masz, to nie Twoja wina, że jest Ci trudno samodzielnie planować leczenie. Wymagasz systematycznej współpracy z psychologiem, niekiedy także z psychiatrą.

Zawsze jest łatwiej leczyć przyczynę niż tylko jej powikłania.

autor: dr Justyna Papierz

Podobne artykuły

Ból podczas stosunku (dyspareunia) –...

Dyspareunia, czyli ból odczuwany podczas stosunku, jest problemem, który może dotyczyć zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Przypadłość, objawiająca się dyskomfortem…

10.02.2025 Przeczytaj
Rozejście spojenia łonowego – objawy...

Rozejście spojenia łonowego to stosunkowo częsty problem kobiet w ciąży. Szacuje się, że dotyka nawet 25 procent z nich. Chociaż…

23.09.2024 Przeczytaj
Nietrzymanie moczu – objawy, przyczy...

Nietrzymanie moczu to problem, który dotyka wielu osób - zarówno kobiety, jak i mężczyzn w różnym wieku. Wraz z wiekiem…

15.09.2024 Przeczytaj
Fizjoterapia uroginekologiczna – co ...

Fizjoterapia uroginekologiczna to specjalistyczna terapia dla kobiet, której celem jest diagnozowanie i leczenie dysfunkcji mięśni dna miednicy oraz problemów związanych…

03.07.2024 Przeczytaj