Kiedy należy udać się do ginekologa dziecięcego?

Zdarza się, że już w okresie niemowlęcym mogą wystąpić niepokojące objawy, które należy zbadać. Pojawiają się przypadki sklejania warg sromowych u dziecka lub nietypowo wyglądających narządów płciowych. Natomiast, jeśli w okolicach narządów płciowych nie ma zauważalnych zmian, które wskazywałyby na infekcję intymną czy chorobę i nie ma nieprawidłowości w budowie narządów płciowych, nie ma powodów do odwiedzenia ginekologa dla dzieci.

Do pierwszej konsultacji u ginekologa warto natomiast zachęcić nastolatkę w okresie dojrzewania, najlepiej około 17 roku życia. Lekarz sprawdzi wówczas, czy jej narządy rodne i piersi rozwijają się prawidłowo. Gdyby jednak miesiączka pojawiła się już przed 12. rokiem życia albo okres nie wystąpił po skończeniu 16 lat, należy skonsultować to jak najszybciej z ginekologiem dla dziewczynek.

Pierwsze miesiączki często prowadzą do osłabienia. Bladość, kłopoty z koncentracją oraz upławy są również powodem do wizyty u specjalisty.

Generalnie do wizyty u ginekologa dziecięcego w przypadku bardzo małych dzieci powinny skłonić objawy, takie jak:

• nietypowy wygląd narządów płciowych,
• zaczerwienienie sromu, plamienie, krwawienie,
• obrzęk, wydzielina, powiększenie gruczołów sutkowych,
• nawracające nieprawidłowe wyniki badań moczu,
• bóle brzucha,
• pojawiające się owłosienie,
• zaburzenia wzrostu,
• podejrzenie molestowania.

W przypadku nastolatek w okresie dorastania zawsze warto udać się na konsultację ginekologiczną w celu oceny rozwoju narządów rodnych, ale przede wszystkim do odbycia konsultacji powinny skłonić:

• brak oznak pokwitania
• zaburzenia rozwoju płciowego,
• zaburzony rozwój sutków,
• brak miesiączki,
• bóle miesiączkowe; nadmierne krwawienia,
• powiększenie łechtaczki,
• brak owłosienia płciowego,
• bóle brzucha,
• stany zapalne dróg rodnych,
• planowane rozpoczęcie współżycia seksualnego,
• anoreksja, otyłość,
• trądzik czy łysienie.

Jak wygląda wizyta u ginekologa dziecięcego?

Przed udaniem się na konsultację u ginekologa dziecięcego dobrze jest uprzedzić dziecko, porozmawiać z nim i powiedzieć mu, jak wygląda badanie.

Podczas badania ginekologicznego dziecka lekarz ogląda skórę w okolicach krocza, odbytu, podbrzusza, ud, by ocenić rozwój zewnętrznych narządów płciowych i owłosienia. W niektórych sytuacjach np. kiedy występuje krwawienie z dróg rodnych, obecność ciała obcego w pochwie lub podejrzenie wad rozwojowych, może wykorzystać wzierniki dziecięce.

Warto wiedzieć, że dziewczynki bada się inaczej niż dorosłe kobiety. Podstawowym badaniem, które się wykonuje u nich podczas pierwszej wizyty jest badanie USG przezbrzuszne przy wypełnionym pęcherzu moczowym w celu oceny narządu rodnego. Badanie to pozwala na ocenę stopnia rozwoju i prawidłowości narządów płciowych, grubości endometrium, liczby i wielkości pęcherzyków jajnikowych oraz wykrycie obecności torbieli czy guzów jajnika. Bardzo rzadko, raz na sto przypadków, istnieje konieczność wykonania tego badania głowicą doodbytniczo, a czasami przykładając głowicę do krocza.