Dieta w niewydolności nerek

Nerki odpowiedzialne są za usuwanie toksyn obecnych w pokarmach. Upośledzenie ich funkcji stanowi wskazanie do modyfikacji diety w celu zapobiegania rozwojowi powikłań (szczególnie w zakresie serca i kości) oraz spowolnienia postępu niewydolności nerek. Dieta powinna zostać dopasowana do potrzeb pacjenta i uwzględniać inne choroby, takie jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca lub inne. O modyfikacji diety decyduje lekarz na podstawie wyników regularnie wykonywanych badań a komponuje ją dietetyk.

W niewydolności nerek ważne jest zmniejszenie ilości przyjmowanego białka obecnego w mięsie, wędlinach, rybach, jajach, mleku, serach. Ilość białka na kilogram masy ciała w ciągu doby, w zależności od stadium niewydolności nerek, powinna wynosić 0,6-0,9g. Białko obciąża nerki, które w fazie niewydolności nie poradzą sobie z wydalaniem obecnych w białku fosforanów. Fosforany obecne są również w ważywach strączkowych, rybach, serach, podrobach. Mleko kozie i owcze zawiera więcej fosforanów niż mleko krowie. Ważne jest ograniczenie sodu w pokarmach, nie dosalanie produktów i unikanie żywności sproszkowanej lub w puszkach. Czasem lekarz zaleca ograniczenie spożycia bogatych w potas warzyw, owoców lub wywarów mięsnych. Osoby bez nadwagi lub otyłości nie powinny ograniczać kalorii. Niedożywienie pogarsza rokowanie pacjentów z chorymi nerkami. Wskazane jest unikanie nasyconych tłuszczów i spożywanie olejów roślinnych, tuńczyka, makreli lub łososia, które zawierają zdrowe kwasy tłuszczowe, tzw. nienasycone. Suplementacja witamin, używanie ziół lub przypraw powinno być skonsultowane z lekarzem. Największą trudność niesprawne nerki mają z usuwaniem konserwantów i polepszaczy smaków, dlatego pacjenci z niewydolnością nerek powinni zwracać uwagę na treść etykiet zakupionych produktów spożywczych.