Badania diagnostyczne w chorobach nerek

Kreatynina – stężenie kreatyniny bada się we najczęściej we krwi, rzadziej w moczu. Jest to substancja, która powstaje w wyniku przemiany materii, głównie mięśni szkieletowych i wydalana jest przez nerki do moczu. We krwi jej stężenie jest stabilne i przy prawidłowej pracy nerek mieści się w przedziale 53–115 µmol/l (0,6–1,3 mg/dl). Wzrasta w niewydolności nerek.

Mocznik  – jest końcowym produktem rozkładu białek i wytwarzany jest głównie w wątrobie. Wysoki poziom mocznika może wskazywać na niewydolność nerek, dietę wysokobiałkową lub na zbyt duży rozpad białek.  Prawidłowe stężenie mocznika we krwi wynosi 15 – 39mg/dl.

GFR – jest to skrót pochodzący od pierwszych liter terminu glomerular filtration rate, czyli wskaźnika filtracji kłębuszkowej. Jest to parametr obliczany przez lekarza ze specjalnych wzorów, który służy do oceny czynności nerek. Im wyższa wartość kreatyniny tym niższa wartość GFR. Prawidłowa wartość GFR wynosi powyżej 90 ml/min/1,73 m². Wartości w zakresie 60–89 ml/min/1,73 m² powinny zostać ocenione przez lekarza, gdyż mogą wskazywać na upośledzenie czynności nerek. GRF <60 ml/min/1,73 m² oznacza niewydolność nerek.