Badanie wykonuje się przy pomocy rektoskopu – sztywnego wziernika długości 20 cm I szerokości około 1,5 cm, który wprowadza się przez odbyt do odbytnicy, obserwując przy tym śluzówkę jelita.

W chwili obecnej rektoskopię wykonuje się rzeczywiście dość rzadko, gdyż w większości przypadków lekarze zalecają wykonanie pełnej kolonoskopii. Jest to badanie dobre do kontroli stanu odbytnicy po wcześniejszych już badaniach, kiedy nie ma konieczności oglądania całego jelita grubego. Także, jeśli nie ma możliwości wykonania kolonoskopii a lekarz uważa, że choroba dotyczy odbytnicy – wtedy zleci wykonanie rektoskopii, do której zdecydowanie łatwiej się przygotować i jest mniej obciążająca dla chorego.

Przygotowanie do badania jest stosunkowo proste. Należy zakupić w aptece 2 wlewki doodbytnicze (rectanal, enema lub podobne – bez recepty). Wieczorem w dniu poprzedzającym badanie należy wykonać pierwszą wlewkę a drugą około 3 godziny przed badaniem. W dniu badania można normalnie jeść I pić I należy przyjąć swoje wszystkie leki – chyba, że lekarz kierujący na badanie zaleci inaczej.

Niestety przeważnie nie. Kolonoskopia umożliwia obejrzenie całego jelita a rektoskopia tylko 15 do 20 cm – odbytnicę i końcówkę esicy. Rektoskopia mogłaby być zlecona przez lekarza zamiast całej kolonoskopii, jeśli pacjent nie dawno już miał badanie kolonoskopowe. Stwierdzono zmiany w obrębie odbytnicy (np. stan zapalny) a teraz prowadzi się kontrolę po zastosowaniu leczenia.

Ogólny opis badania

Rektoskopia, to badanie umożliwiające ocenę końcowego odcinka jelita grubego długości około 15-20 cm. W badaniu tym można uwidocznić zmiany chorobowe występujące wewnątrz jelita takie jak polipy, guzy, nowotwory, owrzodzenie, zapalenie. W badaniu można uwidocznić odbytnicę i końcowy odcinek esicy.